|
Mapa pozwala na graficzne porównanie sektorów do indeksu odniesienia (WIG). Interpretacja otrzymanych punktów zlokalizowanych na wykresie w istotny sposób pomaga w podjęciu optymalnych decyzji inwestycyjnych. Konstrukcja mapy umożliwia poszukiwanie najbardziej atrakcyjnych sektorów pod względem rentowności i ryzyka, czego miernikiem jest indeks RGI, przy relatywnie małym ryzyku.
Istotne jest zatem znalezienie sektorów, które mają "stopy zwrotu" wyższe (indeks RGI większy od zera) a ryzyko niższe niż odpowiednie parametry portfela odniesienia, czyli WIGu. Mapy te przypominają więc w pewnym sensie klasyczne mapy dochód-ryzyko. Położenie WIGu na wykresie (czerwony punkt) zdeterminowane jest przez ryzyko portfela odniesienia, ponieważ dla indeksu odniesienia indeks RGI jest równy zeru. Wartości RGI = 0 i ryzyko indeksu rynkowego (WIGu) stanowią punkt przecięcia dwóch prostych, które dzielą wykres na cztery obszary.
Pierwszy obszar zawiera sektory, które osiągają wyższe "stopy zwrotu" niż WIG w tym samym okresie, ale są bardziej ryzykowne. Spółki z tych sektorów powinny być wybierane tylko przez inwestorów akceptujących wyższe ryzyko.
Drugi obszar jest mało interesujący dla inwestorów, ponieważ tutaj lokują się sektory przynoszące niższy dochód od średniego dochodu portfela rynkowego i są dodatkowo obarczone wyższym ryzykiem niż przeciętne ryzyko na rynku.
Trzeci obszar zawiera również sektory o "stopie zwrotu" niższej niż WIG ale przynajmniej poziom ryzyka inwestycji w spółki z tych sektorów jest niższy niż portfela rynkowego.
Czwarty obszar zawiera sektory najbardziej korzystne dla inwestora. Ryzyko inwestycyjne jest bowiem mniejsze niż przeciętne ryzyko na rynku i w dodatku dochód z inwestycji w spółki z tych sektorów jest wyższy od osiąganych w tym samym czasie przez portfel odniesienia (WIG)
Poniżej prezentujemy przykład mapy wraz z interpretacją.
Prawie wszystkie Sektory (z wyjątkiem Sektora nr 6) znalazły się w III i IV obszarze mapy, a więc ich ryzyko jest niższe niż ryzyko portfela rynkowego (WIGu). Najbardziej atrakcyjny dla inwestora jest sektor 1. Chociaż ryzyko inwestycji w sektor 2 jest podobne jak dla sektora 1, to uzyskiwał on historycznie nieco niższe "stopy zwrotu" lub uzyskiwane "stopy zwrotu" charakteryzowały się większą zmiennością (niższe RGI). Sektor 4 chociaż charakteryzuje się niskim ryzykiem, to prawdopodobnie osiągał "stopy zwrotu" niższe niż portfel odniesienia. Natomiast położenie sektora 5 wskazuje, że stopy zwrotu spółek znajdujących się w sektorze "naśladowały" zachowanie portfela odniesienia. Najwyższym ryzykiem charakteryzuje się sektor 6. Inwestycja w spółki tego sektora charakteryzuje się dużym ryzykiem, a w dodatku sektor przy dużym ryzyku osiągał najprawdopodobniej relatywnie niskie "stopy zwrotu".
|