Standing finansowy

W powszechnym rozumieniu standing finansowy jest to ocena firmy dokonywana zwykle przez bank przed udzieleniem kredytu czy przed emisją obligacji lub akcji. Od tej oceny zależy późniejszy koszt pozyskania kapitału lub marża narzucana przez bank przy udzielaniu kredytu.

Czasem standing finansowy, dokonany na podstawie analizy sytuacji finansowej firmy, rozumiany jest tylko jako część ogólnej oceny przedsiębiorstwa określanej pojęciem reputacji handlowej.

Standing finansowy, rozumiany jako kondycja finansowa firmy, często określany jest za pomocą podstawowych wskaźników ekonomiczno-finansowych. W Serwisie do analizy standingu finansowego przedsiębiorstwa brane są podstawowe wskaźniki służące do oceny płynności finansowej firmy, jej rentowności, sprawności działania oraz efektywności.

W celu odpowiedniej interpretacji każdy wskaźnik musi być porównany do jakiegoś punktu odniesienia stanowiącego podstawę oceny. W każdej z grup wskaźników (rentowności, płynności, aktywności i zadłużenia) są wskaźniki, których wartości można porównywać między różnymi spółkami, nawet z różnych sektorów, ponieważ każda dobra firma powinna mieć wartości tych wskaźników na odpowiednim poziomie. Wartości tych wskaźników możemy z góry ustalić i określamy je jako „benchmarkowe”. Są również wskaźniki, których wartości nie można porównać między spółkami o zupełnie odmiennym profilu działalności, ponieważ przyjmują wartości reprezentatywne dla danego sektora czy branży. Wówczas wartości tych wskaźników dla danego przedsiębiorstwa są porównywane z wartościami reprezentatywnymi dla danego sektora czy branży.

Do oceny standingu finansowego spółek brana jest również pod uwagę dynamika zysku i przychodów. Za wartości „benchmarkowe” przyjmujemy przeciętny roczny wzrost przychodów ze sprzedaży i zysku netto powyżej 25%.

Podstawą do oceny są dane finansowe z 5. ostatnich lat. Dla każdej spółki pięcioletnia średnia wartość analizowanych parametrów porównywana jest z wartościami „benchmarkowymi” lub charakterystycznymi dla branży czy sektora. W analizie uwzględniana jest również zmienność analizowanych wskaźników (mierzona jako odchylenie standardowe). Wszystkie te dane wykorzystywane są do konstrukcji indeksu standingu finansowego (SFI).

Indeks SFI skonstruowany jest w ten sposób, że wartość SFI równą zero uzyskałaby spółka, dla której wartości średnie (z 5 lat) odpowiednich wskaźników finansowych są równe wartościom „benchmarkowym” i charakterystycznym dla sektora, do którego spółka należy.

Ponieważ do rankingu brane są dane z okresu 5. lat, można powiedzieć, że wysoka pozycja firmy w rankingu (wysoka dodatnia wartość indeksu SFI) świadczy o stabilnej sytuacji finansowej przedsiębiorstwa w długim okresie. Podobnie, niska pozycja w rankingu (z ujemnymi wartościami indeksu SFI) świadczy o trwających już od dłuższego czasu problemach finansowych przedsiębiorstwa.